Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Κερασφόρος



Έξω από το βουητό των εντόμων, της ατελείωτης αγρύπνιας
και των αιμάτινων σταγόνων,
η εποχή των κυμάτων τελειώνει στις αυλές των σπιτιών
κι εγώ, θεός στα όνειρά μου
πέφτω στο νεογέννητο γρασίδι,
στο λιβάδι, στο ίδιο σώμα που κάποτε
αποστρεφόμουν και ερωτεύομαι,
τρώω τις σάρκες του με χαρά και χαμόγελο.

Ο,τι σατανικό κυοφορούσα, γεννήθηκε
και με αγκαλιάζει σαν πατέρα,
ελεύθερο και μοχθηρό,
στην απέραντη μοναξιά του υπέρκοσμου!



Ουτούμνο.








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου